CORRECTIONELE RECHTBANK DENDERMONDE, 15 MAART 2011

De Rechtbank van Eerste Aanleg te Dendermonde, negentiende kamer, recht doende in strafzaken, heeft in haar openbare terechtzitting van 15 maart 2011 het hiernavolgend VONNIS gewezen:

IN DE ZAAK VAN HET OPENBAAR MINISTERIE TEGEN:

1. T.P.K., geboren te (…) (China) op (…), van Nederlandse nationaliteit, kelner, voorheen wonende te (…), aldaar ambtshalve afgeschreven sedert 9.2.2004, thans zonder gekende woon- of verblijfplaats, aangehouden door de onderzoeksrechter op 19 december 2007 en vrijgelaten door de Kamer van Inbeschuldigingstelling te Gent op 3 januari 2008 mits betaling van een borgsom van 5000 euro wegens de tenlastelegging B van de vordering van 18 december 2007 thans de tenlastelegging A.

2. T.K.L., geboren te (…) (Nederland) op (…), van Nederlandse nationaliteit, restaurantpersoneel, wonende te (…)aangehouden door de onderzoeksrechter op 19 december 20007 en vrijgelaten door de kamer van Inbeschuldigingstelling te Gent op 3 januari 2008 mits betaling van een borgsom van 5000 euro wegens de tenlastelegging B van de vordering van 18 december 2007 thans de tenlastelegging A.

3. T.T.W., geboren te (…) (Nederland) op (…), van Nederlandse nationaliteit, zaakvoerder, wonende te (…)

4. B.V.B.A. (…), met maatschappelijke zetel te (…), met ondernemingsnummer (…)

Verdacht van:

A.
De eerste, de tweede, de derde en de vierde

Als dader of mededader zoals voorzien door artikel 66 van het strafwetboek, om het misdrijf uitgevoerd te hebben of om aan de uitvoering ervan rechtstreeks medegewerkt te hebben, door enige daad, tot de uitvoering zodanige hulp verleend te hebben dat zonder zijn bijstand het misdrijf niet kon gepleegd worden, door giften, beloften, bedreigingen, misbruik van gezag of macht, misdadige kuiperijen of arglistigheden, dit misdrijf rechtstreeks uitgelokt te hebben

Te (…), op niet nader gekende tijdstippen in de periode van op 12 september 2005 tot op 16 december 2007

Bij inbreuk op artikel 433 quinquies § 1, 30 SWB, zich schuldig te hebben gemaakt aan mensenhandel, door teneinde L.S.R., L.B.P., N.R.Q., C.J. aan het werk te zetten of te laten aan het werk zetten in omstandigheden die in strijd zijn met de menselijke waardigheid, hen te hebben aangeworven, vervoerd, overgebracht, gehuisvest, opgevangen, de controle over hen te hebben gewisseld of overgedragen, de toestemming van hen met de voorgenomen of daadwerkelijke uitbuiting van geen belang zijnde, met de omstandigheid
- dat misbruik gemaakt werd van de bijzondere kwetsbare positie waarin de personen verkeerden ten gevolge van hun onwettige of precaire administratieve toestand zodanig dat de betrokken personen in feite geen andere echte en aanvaardbare keuze hadden dan zich te baten misbruiken
- dat het misdrijf gepleegd werd door direct of indirect gebruik te maken van listige kunstgrepen, gewelf, bedreigingen of enige vorm van dwang
- dat van de betrokken activiteit een gewoonte wordt gemaakt

B.
De eerste, de tweede, de derde en de vierde

Als dader of mededader zoals voorzien door artikel 66 van het strafwetboek, om het misdrijf uitgevoerd te hebben of om aan de uitvoering ervan rechtstreeks medegewerkt te hebben, door enige daad, tot de uitvoering zodanige hulp verleend te hebben dat zonder zijn bijstand het misdrijf niet kon gepleegd worden, door giften, beloften, bedreigingen, misbruik van gezag of macht, misdadige kuiperijen of arglistigheden, dit misdrijf rechtstreeks uitgelokt te hebben

Te (…), meermaals op niet nader gekende tijdstippen in de periode van op 1 augustus 2005 tot op 11 september 2005

Bij inbreuk op artikel 77bis §§ 1 en 5 en de artikelen 80 en 81 van de Wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, op welke manier ook, rechtstreeks of via een tussenpersoon, ertoe te hebben bijgedragen dat een vreemdeling het Koninkrijk is binnen gekomen of er heeft verbleven, waarbij hij ten opzichte van de vreemdeling direct of indirect gebruik heeft gemaakt van listige kunstgrepen, gewelf, bedreigingen of enige andere vorm van dwang of waarbij hij misbruik heeft gemaakt van de bijzonder kwetsbare positie waarin de vreemdeling verkeert tengevolge van een onwettige of precaire administratieve toestand of ten gevolge van zwangerschap, ziekte dan wet een lichamelijk of geestelijk gebrek of onvolwaardigheid namelijk ten aanzien van C.J. en andere tot op heden niet geïdentificeerde  personen

C.
De eerste, de tweede, de derde en de vierde

Als dader of mededader zoals voorzien door artikel 66 van het strafwetboek, om het misdrijf uitgevoerd te hebben of om aan de uitvoering ervan rechtstreeks medegewerkt te hebben, door enige daad, tot de uitvoering zodanige hulp verleend te hebben dat zonder zijn bijstand het misdrijf niet kon gepleegd worden, door giften, beloften, bedreigingen, misbruik van gezag of macht, misdadige kuiperijen of arglistigheden, dit misdrijf rechtstreeks uitgelokt te hebben

Met samenhang

Te (...), meermaals op niet nader gekende tijdstippen in de periode van op 1 augustus 2005 tot op 16 december 2007

Bij inbreuk op de artikelen 2, 3, 4, 5. 11, 12 1° a, 13, 14, 15, 16, 17 en 18 van de wet van 30 april 1999 betreffende de tewerkstelling van buitenlandse werknemers en de artikelen 1, 13, 16 e.v., 34 e.v., 36, 41 van het uitvoeringsbesluit van 9 juni 1999, als werkgever, zijn aangestelde of tasthebber, in strijd met de bepalingen van dit besluit of van de uitvoering, besluiten daarvan, arbeid te hebben doen of laten verrichten door personen die niet de Belgische nationaliteit hebben en die niet toegelaten of gemachtigd zijn tot een verblijf in België van meer dan 3 maanden of tot vestiging en zonder daartoe vooraf vergunning tot tewerkstelling te hebben gekregen van de Minister tot wiens bevoegdheid de tewerkstelling behoort namelijk ten aanzien van de hierna genoemde werknemers: L.S.R., L.B.P., N.R.Q., C.J.

D.
De eerste, de tweede, de derde en de vierde

Als dader of mededader zoals voorzien door artikel 66 van het strafwetboek, om het misdrijf uitgevoerd te hebben of om aan de uitvoering ervan rechtstreeks medegewerkt te hebben, door enige daad, tot de uitvoering zodanige hulp verleend te hebben dat zonder zijn bijstand het misdrijf niet kon gepleegd worden, door giften, beloften, bedreigingen, misbruik van gezag of macht, misdadige kuiperijen of arglistigheden, dit misdrijf rechtstreeks uitgelokt te hebben

Met samenhang

Te (...), meermaals op niet nader gekende tijdstippen in de periode van op 1 augustus 2005 tot op 16 december 2007

Met inbreuk op de artikelen 4 tot 8 en 9bis van het koninklijk besluit van 5 november 2002 tot invoering van een onmiddellijke aangifte van tewerkstelling, met toepassing van artikel 38 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels, als werkgever, zijn aangestelde of lasthebber, niet aan de instelling die betast was met de inning van de sociale zekerheidsbijdragen langs elektronische weg, in de vorm en volgens de nadere regelen bepaald door de instelling, de gegevens opgesomd in Afdeling I van Hoofdstuk H van dit koninklijk besluit te hebben medegedeeld uiterlijk op het tijdstip waarop de werknemer zijn prestaties aanvatte, met betrekking tot de 5 hierna vermelde werknemers: L.S.R., L.B.J. , N.R.Q., C.J. en T.C.W.

E.
De eerste

Te (...) op 16 december 2007
Bij inbreuk op art. 327, lid 1 SWB, hetzij mondeling, hetzij bij een naamloos en of ondertekend geschrift, C.W.H. (tolk), ander een bevel of een voorwaarde bedreigd te hebben, met een aanslag op personen of op eigendommen, waarop een criminele straf is gesteld

De eerste, de tweede, de derde en de vierde  tevens gedagvaard teneinde zich overeenkomstig art 42 en 43 bis van het Strafwetboek, zoals ingevoegd door de Wet van 17 juli 1990, te horen veroordelen tot de bijzondere verbeurdverklaring van een bedrag van 189.026,49 euro zijnde de vermogensvoordelen die rechtstreeks uit de misdrijven A en B zijn verkregen waarbij de rechter, indien de zaken niet kunnen worden gevonden in het vermogen van de beklaagde, de geldwaarde daarvan dient te ramen (het equivalent bedrag).

Waarbij zich hebben gevoegd als burgerlijke partij: 

1. VZW (…), te (…)
tegen: T.P.K. - T.K.L. - T.T.W. - B.V.B.A. (…) voornoemd

2. VZW (…), te (…)
tegen: T.P.K. - T.K.L. - T.T.W. - B.V.B.A. (…) voornoemd

3. C.J., met woonstkeuze op het adres van zijn raadsman 
tegen: T.P.K. - T.K.L. - T.T.W. - B.V.B.A. (...) voornoemd

4. S.R.L., met woonstkeuze op het adres van zijn raadsman 
tegen: T.P.K. - T.K.L. - T.T.W. - B.V.B.A. (...) voornoemd

5. B.J.L., met woonstkeuze op het adres van haar raadsman
tegen: T.P.K. - T.K.L. - T.T.W. - B.V.B.A. (...) voornoemd

De rechtbank nam kennis van:

de verwijzingsbeschikking d.d. 27 maart 2009 waarbij:

- de eerste beklaagde, aannemende verzachtende omstandigheden voor de tenlastelegging A naar de correctionele rechtbank werd verwezen voor de tenlasteleggingen A, B, C, D en E, aldus de zaak aanhangig makend;
- de tweede beklaagde, aannemende verzachtende omstandigheden voor de tenlastelegging A naar de correctionele rechtbank werd verwezen voor de tenlasteleggingen A, B, C en D, aldus de zaak aanhangig makend;
- de derde beklaagde, aannemende verzachtende omstandigheden voor de tenlastelegging A naar de correctionele rechtbank werd verwezen voor de tenlasteleggingen A, B, C en D, aldus de zaak aanhangig makend;
- de vierde beklaagde, aannemende verzachtende omstandigheden voor de tenlastelegging A naar de correctionele rechtbank werd verwezen voor de tenlasteleggingen A, B, C en D, aldus de zaak aanhangig makend;

de rechtsgeldig betekende dagvaarding, geldend als dagstelling voor de terechtzitting van 16 juni 2009„ datum waarop de zaak op verzoek van partijen werd uitgesteld naar de terechtzitting van 17 november 2009. Op 17 november 2009 werd de zaak voor tussenvonnis gesteld op 24 november 2009. Op 24 november 2009 werd het tussenvonnis met aanstelling van een lasthebber ad hoc uitgesproken en werd de zaak voor behandeling gesteld op 2 maart 2010. Op 2 maart 2010 werd de zaak op vraag van de verdediging verdaagd naar de terechtzitting van 5 oktober 2010, datum waarop de zaak opnieuw op vraag van de verdediging werd uitgesteld naar de terechtzitting van 15 februari 2011. Op 15 februari 2011 werd de zaak behandeld en in beraad genomen.

het tussenvonnis dd. 24 november 2009

de processen-verbaal en de overige stukken van de rechtspleging,

De rechtbank aanhoorde ter terechtzitting van 15 februari 2011, datum waarop de zaak werd behandeld en in beraad genomen:

- de burgerlijke partij VZW (...), in haar middelen en in haar eis, voorgedragen door mr. B.V.P. loco meester K.G., beiden advocaat te (...), die een nota neerlegt
- de burgerlijke partij VZW (...), in haar middelen en in haar eis, voorgedragen door mr. B.V.P. loco meester K.G., beiden advocaat te (...), die een nota neerlegt de burgerlijke partij C.J., in zijn middelen en in zijn eis, voorgedragen door mr. B.V.P. loco meester K.G., beiden advocaat te (...), die een nota neerlegt
- de burgerlijke partij S.R.L., in zijn middelen en in zijn eis, voorgedragen door mr. B.V.P. loco meester K.G., beiden advocaat te (...), die een nota neerlegt
- de burgerlijke partij B.J.L., in haar middelen en in haar eis, voorgedragen door mr. B.V.P. loco meester K.G., beiden advocaat te (...), die een nota neerlegt
- het openbaar ministerie in de persoon van I.D., substituut procureur des Konings, in zijn voordracht van de zaak en in zijn eis;
- de eerste beklaagde T.P.K., de tweede beklaagde T.K.L. en de derde beklaagde T.T.W., in hun middelen van verdediging, voorgedragen door henzelf en door meester H.B., advocaat te (...) en door meester M.V. en meester J. V.L., beiden advocaat te (…). Er worden besluiten neergelegd
- de vierde beklaagde B.V.B.A. (...), in haar middelen van verdediging, voorgedragen door meester M.B., advocaat te (…) in zijn hoedanigheid van lasthebber ad hoc

1. De gegrondheid van de strafvordering 

1.1 de tenlasteleggingen A en B 

De tenlastelegging B heeft nog betrekking op het oude artikel 77bis van de wet van 15 december 1980 (Vreemdelingenwet). De ten taste gelegde feiten omschreven ander de tenlastelegging B strekken zich uit over de periode van 01 augustus 2005 tot 11 september 2005.

Dit artikel werd gewijzigd bij de Wet van 10 augustus 2005 (B.S. 02/09/2005), in werking getreden op 12 september 2005.
De nieuwe wet had o.a. tot doet de noties "mensensmokkel" (het nieuwe artikel 77bis van de Vreemdelingenwet beoogt specifiek en exclusief de mensensmokkel) en "mensenhandel" (artikel 433quinquies van het Strafwetboek beoogt specifiek en exclusief de mensenhandel) duidelijk te onderscheiden.

De Wet van 10 augustus 2005 wijzigde de bepalingen inzake mensenhandel grondig. Zo werd ervoor gekozen om de strafbaarstelling van mensenhandel expliciet in te schrijven in het Strafwetboek. Het misdrijf mensenhandel is, als autonoom misdrijf, opgenomen in de artikelen 433quiquies tot 433nonies van het Strafwetboek.

De tenlastelegging A, die een aanvang neemt op 12 september 2005, heeft betrekking op het misdrijf mensenhandel dat werd omschreven ander artikel 433quiquies § 1, 3° van het Strafwetboek. Het betreft de werving, het vervoer, de overbrenging, de huisvesting, de opvang van een persoon, de wisseling of de overdracht van de controle over hem teneinde:
3° deze persoon aan het werk te zetten of te laten aan het werk zetten in omstandigheden die in strijd zijn met de menselijke waardigheid.
Het gaat dus om mensenhandel met het oog op economische exploitatie.

Opdat er sprake zou zijn van mensenhandel is niet vereist dat er een element van dwang of onvrijheid aanwezig is. Mensenhandel behoeft uitstuitend een bewegings- en uitbuitingselement. Voor de strafbaarheid op zich wordt dus niet vereist dat de mensenhandel gepaard ging met het gebruik van listige kunstgrepen, geweld, bedreigingen of enige vorm van dwang of het misbruik van de bijzondere kwetsbare positie van het slachtoffer: het betreffen hier "slechts" verzwarende omstandigheden die er enkel toe leiden dat de mensenhandel strenger wordt gestraft.
In de tenlastelegging A werden verzwarende omstandigheden weerhouden, in case artikel 433septies, 2°,3°, 6°.

De tenlastelegging B, die dus gesteund is op het oude artikel 77bis, bepaalt derhalve als constitutief element voor het bewezen zijn van het basismisdrijf dat ten opzichte van de vreemdeling direct of indirect gebruik werd gemaakt van listige kunstgrepen, geweld, bedreigingen of enige vorm van dwang (artikel 77bis § 1, 1°; in de nieuwe wet is dit geen constitutief element meer doch een verzwarende omstandigheid omschreven ander artikel 77quater, 3°) of dat misbruik werd gemaakt van de bijzonder kwetsbare positie waarin de vreemdeling verkeert ten gevolge van een onwettige of precaire administratieve toestand of ten gevolge van zwangerschap, ziekte dan wel een lichamelijk of een geestelijk gebrek of onvolwaardigheid (artikel 77bis § 1, 2°; in de nieuwe wet is dit een verzwarend omstandigheid omschreven onder artikel 77quater, 2°).

Uit het strafdossier blijkt dat C.J. illegaal in het land verbleef. Hij kwam in januari 2003 naar België via mensensmokkelaars. Om in België te geraken diende hij 12300 euro aan de mensensmokkelaars te betalen. Hij werd eerst geruime tijd opgesloten in een kelder in (…). Toen zijn familie genoeg had betaald werd hij vrijgelaten. Na zijn vrijlating begin augustus 2005 reisde hij naar (…) waar hij werk vond in het restaurant (…).
Hij verklaarde o.a. (stuk 13 van het strafdossier):
"(…) Persoonlijk vind ik dat ik er werd uitgebuit omdat ik in een kamer diende te overnachten met alleen maar een bed in. De kamer was niet groter clan het bed zelf. Ik verdiende er maar 200 euro per maand en diende er ongeveer zestien uur per dag te werken.... Er waren vier personen in dienst doch deze waren allemaal illegaal. Wij werkten allemaal in de keuken...ik ben uit vrije wil weggegaan uit het restaurant...Ik mocht enkel nog eten wat de klanten overlieten.... Ik probeer elke maand ongeveer de helft van mijn inkomen over te maken aan mijn familie in China."

In een latere verklaring, geconfronteerd met het feit dat hij zijn vriendin X.Y. onderhield en nog geld had om een appartementje in Antwerpen te huren stelde C.J. dat hij 700 euro per maand verdiende en dat hij bedreigd werd door de baas op het ogenblik dat hij het restaurant (…) verliet.

Dat hij zelf aan de verbalisanten verklaarde dat hij het liefst in België zou blijven en niet gerepatrieerd wenste te worden.

Dat de aanvankelijke verklaring van C.J. de rechtbank dan ook ongeloofwaardig voorkomt

Dat op 16 december 2007 een controle wend uitgevoerd in het restaurant (…), te (…). Dat aldaar vijf personen, waaronder drie illegale werknemers, L.S.R., L.B.J.  en N.R.Q., werden aangetroffen.
Dat eerste beklaagde op de bovenverdieping lag te slapen.

Door de onderzoekers werden alle aanwezigen verzameld in de veranda waarop eerste beklaagde in het chinees richtlijnen gaf aan de anderen, meer bepaald moesten zij zeggen dat ze nog maar recentelijk tewerkgesteld werden.

L.S.R., zijn echtgenote L.B.J.  en N.R.Q. verbleven illegaal in het rijk.
Zij kwamen naar België via mensensmokkelaars. L.S.R. en zijn echtgenote betaalden hiervoor 24.000 euro, N.R.Q. betaalde 15.000 euro;

L.S.R. verklaarde: "In dit restaurant kwamen we terecht via een annonce in een Chinese krant in België... Ik kreeg 900 euro loon per maand, hoeveel mijn vrouw wordt betaald weet ik niet. Ik betaal geen huur, wij krijgen kost en inwoon. ... De kamers zijn niet in orde: ze zijn zeer vochtig en er is geen verwarming. Er zijn sanitaire voorzieningen en er is warm water om ons te wassen.. 's Morgens is er brood voorzien, 's middags is er rijst met een ei en 's avonds zijn er Chinese deegwaren...Ons loon wordt ons cash betaald, door de meneer die boven lag te slapen, ik ken hem als 'de baas'. Hij is het die in de praktijk alles regelt in de zaak en de keuken en die de uitbater is, zijn jonge broer is verantwoordelijk in de gelagzaal; We krijgen geen loonfiche, er is geen arbeidscontract, de uitbater weet dat ik en mijn vrouw beiden illegaal zijn; We kunnen buiten als we willen, de uitbater heeft wel gezegd dat we voorzichtig moeten zijn omdat we geen documenten hebben; Hij heeft ons ook gezegd dot we ons bij een controle moeten wegstoppen in een verborgen ruimte in de keuken… Ik heb me daar bij vroegere controles al enkele keren in verstopt... Er is een belletje met afstandsbediening, waar de uitbater op kan duwen en dan gaat er een bel in de keuken, zodat we weten dat we ons moeten wegsteken.... Mijn vrouw heeft hij (eerste beklaagde) eens bedreigd met een hakmes. Effectief stagen hebben we nog niet gehad, hij heeft wet al schijnbewegingen naar ons gemaakt dat hij ging slaan. Van zijn jonge broer heb ik wel eens slagen gekregen, omdat ik te traag was in de keuken volgens hem. Het was een tik op mijn hoofd… De genaamde C.J. ken ik niet"

L.B.J.  verklaarde: "In het restaurant in (...) waar u ons aantrof kwamen wij terecht na vraag bij diverse restaurants.... Wij werken en logeren daar sinds juli 2006. Daarvoor werkten en logeerden wij in een Thaïs restaurant dat door een chinees wordt uitgebaat in (…). ... Hier in (…) zou ik 1.600 euro per maand en mijn man 1.500 euro per maand krijgen, maar dit betalen ze niet: ik krijg 1.000 euro per maand en mijn man 900 euro per maand. Wij worden cash betaald door 'de baas' zijnde de persoon die boven lag te slapen. Kost en inwoon is inbegrepen maar als eten moeten we regelmatig de resten opeten die de klanten laten liggen op hun bord en het oudbakken brood. We logeren boven het restaurant. De kamers vind ik mensonterend, omdat er geen verwarming is en het is er koud en vochtig. De uitbater heeft me zelfs eens bedreigd met een Chinese bijl... k heb nog nooit effectief slagen gekregen, mijn man heeft al een paar maal tikken op zijn hoofd gekregen. De uitbater is heel tiranniek.... Wij hebben geen contract of loon fiche. De uitbater weet heel zeker dat wij illegaal zijn…;  Er is in de keuken aan de koelcellen een gat in de vloer waar we moeten onderkruipen bij een controle. Er is ook nog een geluidsignaal in de keuken.”

N.R.Q. verklaarde op 16 december 2007: " Het werk in het restaurant waar u mij aantrof heb ik gevonden via een annonce in een chinees krantje in België. Ik werk daar sinds omstreeks juni 2007. Ik word 500 euro per maand betaald. Ik heb geen arbeidscontract of loonfiche. Ik krijg gratis kost en inwoon in het restaurant. Ik logeer op een kamer boven, die ik momenteel deel met de andere vrouw die u hebt aangetroffen. De baas bedreigt ons ook...Qua eten krijgen we 's morgens oud brood, 's middags rijst met een spiegelei en verder resten welke de klanten op hun bord laten liggen. De kamer waarin ik logeer vind ik zeer slecht; Het is er koud en vochtig, er is verwarming maar ze is defect. Er zijn wel sanitaire voorzieningen;… Er is een alarmsysteem, als ze daar op een knopje duwen gaat er een geluidssignaal in de keuken, en dan moeten we ons achter de frigo in de keuken verstoppen. Het is een ruimte waar je moet inkruipen".

In haar verklaring van 17 januari 2008 stelde N.R.Q. dat zij aanvankelijk de bedoeling had in België te studeren.
Dat zij tijdens haar vrije dag naar het shopping center in (…) te ging. Geconfronteerd met het feit dat uit de bevraging van haar gsm-verkeer blijkt dat zij regelmatig in (…) vertoeft bekende ze inderdaad ook naar Antwerpen te gaan om inkopen te doen; Dat zij evenwel ontkende een kennis te hebben in Antwerpen waar ze terecht kan.
Zij verklaarde daarenboven via Western Union geld over te maken naar haar familie in China.

T.K.L., vennoot van de BVBA (…), uitbater van het restaurant (…) verklaarde dat de drie illegale personen die op 16 december 2007 in het restaurant werden aangetroffen daar sinds een tweetal weken werkten;
Hij bevestigde dat zij niet ingeschreven zijn als werknemers en stelde dat er nog niet concreet gesproken was over loon en ook het aantal uren dat ze moesten werken nog niet bepaald was. Dat zij de dagen dat ze werkten bij hen, op een van de kamers boven het restaurant sliepen.

T.P.K. verklaarde dat hij niet werkt in de zaak. Dat hij enkel tussenkomt wanneer ze K. neerbuigend behandelen.
De drie personen die op 16 december 2007 werkend werden aangetroffen in het restaurant werken er volgens T.P.K. pas enkele dagen.
Hij stelde niets of te weten over de verloning of de werkuren.
Hij ontkende hen ooit bedreigd te hebben.
Tevens ontkende hij dat ze resten van eten van de gasten dienden op te eten.
Het aanwezige belletje dient om bestellingen aan de keuken door te geven;

T.T.W., eveneens zaakvoerder van de BVBA (...) verklaarde niets met de uitbating van het restaurant te maken te hebben en er slechts sporadisch te komen;

De verdediging van beklaagden wijst vooreerst op tal van tegenstrijdigheden en ongeloofwaardigheden die in de diverse verklaringen van de slachtoffers voorkomen.
De rechtbank stelt evenwel vast dat zo er at sprake is van tegenstrijdigheden en ongeloofwaardigheden, deze betrekking hebben op gegevens die niet ter zake dienend zijn.

Dat de rechtbank evenwel vaststelt dat de uitbetaalde tonen, met name kost en inwoon meer 900 euro per maand aan L.S.R., 1.000 euro per maand aan L.B.J. , 500 euro per maand aan N.R.Q. en 700 euro per maand aan C.J., niet dermate laag zijn dat er een inbreuk op de menselijke waardigheid dient te worden weerhouden.

Dat niet alleen het dreigen met fysiek geweld maar ook het eten van restjes volledig uit de lucht gegrepen is en niet gestaafd wordt door objectieve gegevens uit het strafdossier..

Dat betrokkenen vrij waren te gaan en te staan waar ze wilden, wat trouwens blijkt uit hun eigen verklaringen.

Dat zij niet verplicht waren ter plaatse te overnachten en de mogelijkheid hadden naar huis te gaan: De kamers boven het restaurant werden hen enkel ter beschikking gesteld om hen toe te laten wanneer het 's avonds laat werd niet meer naar huis te moeten gaan.

Dat L.B.J.  daarenboven op het ogenblik dat zij opgepakt werd beschikte over een bedrag van 2.500 euro en N.R.Q. in het bezit was van een laptop.

Dat het strafdossier niet het bewijs levert dat het aanwezige belletje in de gelagzaal een alarmsysteem betreft nu op de door de verdediging naar voor gebrachte foto's duidelijk te zien is dat er zich tussen de gelagzaal en de keuken een raampaneel tot op de grond bevindt en beklaagden stellen dat het belletje gebruikt wordt om bestellingen door te geven via een aanwezig doorgeefluik.

Dat de verklaringen dat zij zich bij een eventuele controle moesten verbergen in een hok in de keuken niet kan weerhouden worden nu dit hok zich naast de achterdeur bevindt waarlangs, bij een eventuele controle, men binnenkomt in de keuken;

Dat het strafonderzoek wat betreft de werkomgeving en de arbeidsomstandigheden, geen objectieve bewijzen bevat die wijzen op een tewerkstelling in mensonwaardige omstandigheden zodat eerste, tweede, derde en vierde beklaagde dienen te worden vrijgesproken voor tenlastelegging A en B..

1.2 de tenlasteleggingen C en D

De vaststellingen ter zake, zoals hoger aangehaald en beschreven in het strafdossier, zijn klaar en duidelijk.

Door beklaagden werden, in hun eigen belang, bewust de illegaal in het land verblijvende vreemdelingen, vermeld onder tenlastelegging C. tewerkgesteld.

Uit de gegevens van het strafdossier blijkt daarenboven dat de 5 werknemers, vermeld onder tenlastelegging D, niet dimona-gemeld werden.

Door de verdediging van beklaagden werd deze tenlastelegging ter terechtzitting niet betwist

De feiten die voorwerp zijn van de tenlastelegging C en D, komen naar het oordeel van de rechtbank afdoende bewezen voor.

De feiten zijn toerekenbaar aan de eerste, tweede en derde beklaagde. Het waren de eerste, tweede en derde beklaagde die als natuurlijke personen alle beslissingen namen.

De feiten zijn echter ook materieel toerekenbaar aan vierde beklaagde. Ze hebben immers onmiskenbaar een intrinsiek verband met de verwezenlijking van haar doel of de waarneming van haar belangen en werden in elk geval in de concrete omstandigheden voor haar rekening gepleegd. De feiten kunnen ook moreel aan vierde beklaagde worden toegerekend, De eerste, tweede en derde beklaagde waren zaakvoerder van de vierde beklaagde en zij bepaalden er het beleid. Er blijkt niet dat binnen de vierde beklaagde enig initiatief werd genomen om de strafbare feiten te verhinderen. De gepleegde feiten strekten de vierde beklaagde ook tot voordeel. Er moet dan ook worden aangenomen dat het moreel element in hoofde van vierde beklaagde is bewezen.

Van toepassing van de strafuitsluitingsgrond zoals voorzien in artikel 5, tweede lid van het Strafwetboek — die overigens niet expliciet werd ingeroepen - kan in casu geen sprake zijn. De decumulatieregeling werd door de wetgever opgevat als een wettelijke uitzondering op de bepalingen inzake strafbare deelneming (vgl. Parl. St. Senaat, 1998-99, 1-1217/1, p. 6-7), die veronderstellen dat zowel de geïdentificeerde natuurlijke persoon als de rechtspersoon als mededader worden vervolgd voor eenzelfde misdrijf. Uit die libellering moet worden afgeleid dat de gevallen waarbij de rechtspersoon verantwoordelijk wordt gesteld niet-uitsluitend wegens het optreden van een geïdentificeerde natuurlijke persoon, onderworpen blijven aan de regel van de samenloop (vgl. Gent, 17 oktober 2002, nr. 91450 inzake E.E. en B.V.B.A. (…), p. 24 b; zie ook: T. Strafr., Kluwer 2005, 445, noot P. Waeterinckx de rechtbank treedt overigens de scherpe kritiek die in de noot op het arrest wordt geleverd, geenszins bij). Daar waar moeilijk kan voorgehouden worden dat dergelijke misdrijven, in casu het ronselen van illegaal in het land verblijvende vreemdelingen die, met miskenning van de sociale wetgeving, worden tewerkgesteld, niet wegens en willens werden gepleegd (j. Van den Berghe, Praktijkproblemen en een proeve van oplossing bij de toepassing van de wet van 4 mei 1999 tot invoering van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van rechtspersonen, in Straf recht? — Strafrecht, Vlaamse Conferentie der Jonge Balie van Gent (ed.), Antwerpen, Maklu, 2001, 140), dient in casu nog te worden vastgesteld dat de natuurlijke persoon (de eerste, tweede en derde beklaagde) en de rechtspersoon (de vierde beklaagde) vrijwillig handelden — dit wit zeggen met kennis van zaken, zoals duidelijk blijkt uit de verklaringen van de natuurlijke personen — en zonder dat enige rechtvaardiging is aannemelijk geworden. Er is dan ook geen plaats voor de decumulatieregeling van artikel 5 at. 2 Sw..

1.3 de tenlastelegging E

Op 16 december 2007 meldde C.W.H., beëdigd tolk Chinees, dat T.P.K. hem bedreigde met de woorden dat hij moest opletten wat hij zegde, dat hij het een "draai" moest geven of dat hij hem zou kapotmaken.

L.S.R. en L.B.J. getuige van de feiten bevestigden gehoord te hebben dat eerste beklaagde aan het vloeken was op de aanwezige talk en hem dreigde kapot te maken.

De tenlastelegging E lastens eerste beklaagde weerhouden, komt de rechtbank dan ook bewezen voor,

2. Met betrekking tot de strafmaat

Overwegende dat de verscheidene feiten hierboven omschreven ander de tenlasteleggingen C en D in hoofde van eerste, tweede, derde en vierde beklaagde, de uitvoering zijn van een ongeoorloofd besluit dat zij in zodanig verband staan dat zij als een voortgezette handeling moeten beschouwd worden en dus maar een misdrijf uitmaken; overeenkomstig artikel 65 van het Strafwetboek dient derhalve voor die misdrijven slechts een straf te worden uitgesproken, meer bepaald de zwaarste.

De straftoemeting moet worden bepaald gelet  op de aard en de objectieve ernst van de bewezen verklaarde feiten, de begeleidende omstandigheden en het strafrechtelijk verleden van de beklaagden.
De straftoemeting moet echter niet alleen de vergeldingsbehoefte dienen maar ook de speciale en generale preventie. De op te leggen straf moet dan ook van aard zijn de beklaagden ervan te weerhouden zich in de toekomst nog aan dergelijke misdrijven schuldig te maken.

Krachtens artikel 12 van de Wet van 30 april 1999 kunnen de feiten in hoofde van de natuurlijke personen bestraft worden met een gevangenisstraf van een maand tot een jaar en/of een geldboete van 6.000,00 tot 30.000,00 euro.

In hoofde van de vennootschappen geldt art. 7 bis Sw., ingevoegd bij wet van 4 mei 1999 tot invoering van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van rechtspersonen dat een reeks straffen heeft ingesteld die op een rechtspersoon kunnen worden toegepast.

Bij het opleggen van een geldboete dient rekening te worden gehouden met de specifieke berekeningswijze voor het bepalen van het minimum en maximum van de geldboete van toepassing op de rechtspersoon.

De geldboete die aan vierde beklaagde kan worden opgelegd moet worden bepaald aan de hand van de samenlezing van artikel 41 bis Sw. en de artikelen 12, 1° a) en 14 van de Wet van 30 april 1999. Aangezien artikel 12, 1° a) de feiten omschreven ander de tenlastelegging C strafbaar stelt met vrijheidsstraf en of geldboete dient de geldboete voor de rechtspersoon te worden berekend volgens het conversiemechanisme van artikel 41 bis § 1, at. 1, tweede gedachtestreepje Sw.: dit wit zeggen dat in beginsel de minimumgeldboete 500,00 euro (minimumgevangenisstraf bedraagt immers een maand, dus 500,00 euro x 1) en de maximumgeldboete 24.000,00 euro (maximumgevangenisstraf bedraagt 1 jaar — of 12 maanden — en dus 2.000,00 euro x 12) bedragen, doch er moet mee rekening worden gehouden dat de minimumgeldboete voor de rechtspersoon nooit lager mag zijn dan de minimumgeldboete voor een natuurlijke persoon, zijnde 6.000 euro en de maximumgeldboete voor de rechtspersoon niet lager mag zijn dan het dubbel van de maximumgeldboete van de natuurlijke persoon, zijnde 60.000,00 euro (30.000 euro x 2). De minimumgeldboete voor de rechtspersoon bedraagt dan ook 6.000,00 euro.

Artikel 14 van de Wet van 30 april 1999 bepaalt dat voor de bij artikel 12 van deze wet bepaalde misdrijven de geldboete zoveel maal wordt toegepast als er buitenlandse onderdanen betrokken zijn geweest bij de begane inbreuken. Deze bepaling moet ook worden toegepast voor de aan de tweede beklaagde als rechtspersoon opgelegde geldboete. De omstandigheid dat de geldboete werd berekend bij toepassing van artikel 41 bis § 1 Sw. doet immers geen afbreuk aan de toepasselijkheid van artikel 14 van de Wet van 30 april 1999. 

Volgens artikel ibis, 1° van de Wet van 05 maart 1952 betreffende de opdecimes op de strafrechtelijke geldboeten worden (onder meer) de strafrechtelijke geldboeten bedoeld in artikel 12, 1 °, inleidende zin van de Wet van 30 april 1999, verhoogd met 15 decimes. Deze regel geldt ook voor een geldboete op te leggen aan een rechtspersoon die werd berekend volgens artikel 41 bis § 1 Sw.

Eerste beklaagde is thans 47 jaar. Hij liep reeds eerder strafrechtelijke veroordelingen op.

Tweede beklaagde is thans 33 jaar. Hij liep reeds eerder strafrechtelijke veroordelingen op.

Derde beklaagde is thans 28 jaar. Ook hij liep reeds eerder strafrechtelijke veroordelingen op.

Vierde beklaagde is een vennootschap die werd opgericht op 18 januari 2005. Zij beschikt over een blanco strafrechtelijk verleden.

De door de beklaagden op de sociale reglementering gepleegde inbreuken zijn objectief gezien ernstig. Door zo te handelen maakten de beklaagden het voeren door de bevoegde overheid van een beleid op het vlak van de tewerkstelling van vreemdelingen onmogelijk. Het asiel- en vreemdelingenbeleid wordt ondergraven. Bovendien wordt door het plegen van een dergelijke inbreuken de deur wijd opengezet voor het niet betalen van sociale zekerheidsbijdragen en belastingen in het algemeen. Dit heeft, naast de onmiskenbare negatieve fiscale gevolgen voor de schatkist en de eerlijke belastingbetaler, tevens een negatief economische impact. De concurrentie tegenover ondernemers, die wet hun personeel correct inschrijven en officieel laten werken tegen een normaal loon, wordt geschaad en vervalst. Ook de arbeidsmarkt wordt verstoord. Werkloosheid wordt in de hand gewerkt.

De omstandigheid dat de feiten werden gepleegd m.b.t. personen die op de arbeidsmarkt een kwetsbare positie innemen verantwoordt verder gestrengheid bij de straftoemeting.
Eerste beklaagde bedreigde daarenboven de tolk, gedrag dat niet kan worden getolereerd;
Een gevangenisstraf met uitstel en een geldboete, deels gekoppeld aan een uitstel voor wat betreft eerste, tweede, derde beklaagde en een geldboete, deels gekoppeld aan uitstel voor wat betreft de vierde beklaagde, zoals in het beschikkend gedeelte van het vonnis bepaald, dient dan ook als een passende bestraffing te worden weerhouden.

Aan de beklaagden kan immers, aangezien zij daartoe in de voorwaarden verkeren, de gunst van het uitstel van de tenuitvoerlegging van de hen opgelegde geldboete worden verleend voor de duur zoals hierna bepaald. De Rechtbank gaat er immers vanuit dat er gronden aanwezig zijn om aan te nemen dat zij zich niet meer aan dergelijke feiten zullen bezondigen.

De straf die aan de eerste, de tweede en de derde beklaagde wordt opgelegd gaat de vijf jaar gevangenisstraf niet te boven en zij werden nog niet veroordeeld tot een criminele straf of tot een hoofdgevangenisstraf van meer dan twaalf maanden.
De aan de vierde beklaagde opgelegde straf gaat een geldboete van 120.000,00 euro niet te boven en zij werd tot op heden nog niet veroordeeld tot een geldboete van meer dan 24.000,00 euro.

Gelet op de tussen te komen vrijspraak van eerste, tweede, derde en vierde beklaagde voor tenlastelegging A en B, gaat de rechtbank niet in op het verzoek van het openbaar ministerie tot bijzondere verbeurdverklaring van een bedrag van 189.026,49 euro.

3. Op burgerrechtelijk gebied

De burgerlijke partijstelling van de VZW (...) lastens eerste, tweede, derde en vierde beklaagde dient, gelet  op de tussen te komen vrijspraak van beklaagden voor tenlastelegging A en B, te worden afgewezen als ongegrond.

De burgerlijke partijstelling van de VZW (...) lastens eerste, tweede, derde en vierde  beklaagde dient, gelet  op de tussen te komen vrijspraak van beklaagden voor tenlastelegging A en B, te worden afgewezen als ongegrond.

De burgerlijke partijstelling van C.J. lastens eerste, tweede, derde en vierde beklaagde dient, gelet op de tussen te komen vrijspraak van beklaagden voor tenlastelegging A en B, te worden afgewezen als ongegrond.

De burgerlijke partijstelling van S.R.L. lastens eerste, tweede, derde en vierde beklaagde dient, gelet  op de tussen te komen vrijspraak van beklaagden voor tenlastelegging A en B, te worden afgewezen als ongegrond.

De burgerlijke partijstelling van B.J.L. lastens eerste, tweede, derde en vierde beklaagde dient, gelet op de tussen te komen vrijspraak van beklaagden voor tenlastelegging A en 8, te worden afgewezen als ongegrond.

Gelet  op de genoemde artikelen en de hiernavolgende artikelen:

(…)

Om die redenen, de Rechtbank, recht doende: 
op tegenspraak;

Spreekt de eerste beklaagde T.P.K., de tweede beklaagde T.K.L., de derde beklaagde T.T.W. en de vierde beklaagde B.V.B.A.  (...) vrij voor de tenlasteleggingen A en B.

VERKLAART de eerste beklaagde T.P.K. schuldig aan de feiten omschreven onder de tenlasteleggingen C, D en E.

TOEPASSING makend van artikel 65, eerste lid van het Strafwetboek;

Veroordeelt de eerste beklaagde T.P.K. voor de tenlasteleggingen C en D vermengd tot een hoofdgevangenisstraf van TWEE MAANDEN en tot een geldboete van 6.000,00 EURO, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 15.000,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

GELAST voor een termijn van drie jaren GEWOON UITSTEL van de tenuitvoerlegging van het geheet van de opgelegde gevangenisstraf van twee maanden en van een gedeelte groot 5.000 EURO van de opgelegde geldboete van 6.000,00 euro, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 12.500,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

Zegt dat bij gebrek aan betaling binnen de door de wet gestelde termijn de lastens de beklaagde hierboven uitgesproken geldboete kan worden vervangen door een gevangenisstraf van 90 dagen, waarvan 75 dagen betrekking hebben op het gedeelte met uitstel

Veroordeelt de eerste beklaagde T.P.K. voor de tenlastelegging E tot een hoofdgevangenisstraf van 6 MAANDEN en een GELDBOETE van HONDERD EURO, met 45 opdeciemen verhoogd [= x 5,5], 550 euro bedragende;

Verstaat dat bij gebreke van betaling binnen de door de wet bepaalde tijd, de uitgesproken geldboete zat kunnen vervangen worden door een gevangenisstraf van 90 dagen.

GELAST voor een termijn van drie jaren GEWOON UITSTEL van de tenuitvoerlegging van de tenuitvoerlegging van de opgelegde hoofdgevangenisstraf van 6 maanden.

VERKLAART de tweede beklaagde T.K.L. schuldig aan de feiten omschreven onder de tenlasteleggingen C en D.

TOEPASSING makend van artikel 65, eerste lid van het Strafwetboek;

Veroordeelt de tweede beklaagde T.K.L. voor de tenlasteleggingen C en D vermengd tot een hoofdgevangenisstraf van TWEE MAANDEN en tot een geldboete van 6.000,00 EURO, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 15.000,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

GELAST voor een termijn van drie jaren GEWOON UITSTEL van de tenuitvoerlegging van het geheet van de opgelegde gevangenisstraf van twee maanden en van een gedeelte groot 5.000 EURO van de opgelegde geldboete van 6.000,00 euro, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 12.500,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

Zegt dat bij gebrek aan betaling binnen de door de wet gestelde termijn de lastens de beklaagde hierboven uitgesproken geldboete kan worden vervangen door een gevangenisstraf van 90 dagen, waarvan 75 dagen betrekking hebben op het gedeelte met uitstel

VERKLAART de derde beklaagde T.T.W. schuldig aan de feiten omschreven onder de tenlasteleggingen C en D.

TOEPASSING makend van artikel 65, eerste lid van het Strafwetboek;

Veroordeelt de derde beklaagde T.T.W. voor de tenlasteleggingen C en D vermengd tot een hoofdgevangenisstraf van TWEE MAANDEN en tot een geldboete van 6.000,00 EURO, verhoogd met 15 deciemen (x 45) of 15.000,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

GELAST voor een termijn van drie jaren GEWOON UITSTEL van de tenuitvoerlegging van het geheet van de opgelegde gevangenisstraf van twee maanden en van een gedeelte groot 5.000 EURO van de opgelegde geldboete van 6.000,00 euro, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 12.500,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

VERKLAART de vierde beklaagde B.V.BA. (...) schuldig aan de feiten omschreven onder de tenlasteleggingen C en D.

TOEPASSING makend van artikel 65, eerste lid van het Strafwetboek;

Veroordeelt de vierde beklaagde B.V.B.A. (...) voor de tenlasteleggingen C en D vermengd tot een geldboete van 6.000,00 EURO, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 15.000,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

GELAST voor een termijn van drie jaren GEWOON UITSTEL van de tenuitvoerlegging van een gedeelte groot 5.000 EURO van de opgelegde geldboete van 6.000,00 euro, verhoogd met 15 deciemen (x 2,5) of 12.500,00 euro, te vermenigvuldigen met vier.

Gerechtskosten

Veroordeelt de eerste, de tweede, de derde en de vierde beklaagde elk tot 1/8 van de gerechtskosten deze in hun geheet begroot op de som van 3.044,70 euro en legt het overige deel van deze kosten ten taste van de Belgische Staat.

Legt iedere veroordeelde bovendien een vergoeding op voor de kostprijs van de strafprocedure van € 31,28 overeenkomstig artikel 91, 2^de lid en 148 van het koninklijk besluit van 28 december 1950 houdende algemeen reglement op de gerechtskosten in strafzaken.

Spreekt bovendien de verplichting uit om een bedrag van VIJFENTWINTIG EURO, met 45 opdeciemen verhoogd, 137,50 EURO bedragende, te betalen bij wijze van bijdrage tot financiering van het fonds tot financiële hulp aan slachtoffers van opzettelijke gewelfdaden, namelijk de tweede, de derde en de vierde beklaagde eenmaal deze som en de eerste beklaagde tweemaal deze som.

Overtuigingsstukken

Stelt de terzake inbeslaggenomen overtuigingsstukken ter griffie alhier gekend ander OS nr. (…) en (…) ter beschikking van het Openbaar Ministerie.

Op burgerrechtelijk gebied:

Verklaart de vorderingen van de burgerlijke partijen VZW (...), VZW (...), C.J., S.R.L. en B.J.L. ongegrond gelet  op de tussengekomen vrijspraak voor de tenlasteleggingen A en B van de eerste, de tweede, de derde en de vierde beklaagde, en zegt dat deze burgerlijke partijen zelf de kosten van hun aanstelling dienen te dragen.

Aldus gevonnist in de volgende samenstelling:
(…)

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van vijftien maart tweeduizend en elf
door (…)